Szukasz kursu specjalistycznego z BHP, SEP lub kursu na wózki widłowe? Kurs edukacyjny!

Jednorazowe przebycie drogi w budynku

Po powrocie do Zakładu Psychologii Eksperymentalnej UJ osoba badana otrzymywała (za pierwszym, drugim, trzecim lub czwartym razem) następujące zadanie: „Proszę teraz starać się narysować (estetyczna strona rysunku nie jest ważna) drogę, którą szliśmy wewnątrz tamtego budynku. Równocześnie proszę sobie pomagać głośnym opisem słownym”. Gdy osoba badana wykonała zadanie, otrzymywała następne, które polegało na wymodelowaniu drogi w budynku z bardzo miękkiego niespręży- stego drutu.

Analiza tak zebranego materiału, głównie porównanie kolejnych pierwszych odtworzeń po różnej liczbie przejść, a także porównanie kolejnych odtworzeń tych samych osób pozwoliło na ustalenie jakościowej charakterystyki przebiegu kształtowania się pamięciowego obrazu drogi w budynku. Uzupełniły tę charakterystykę dane uzyskane bądź ze spontanicznych wypowiedzi osób w czasie badania, bądź z odpowiedzi na 5 pytań kontrolnych postawionych wszystkim osobom po zakończeniu odtwarzania. Oto pytania: 1) przez ile drzwi przechodziliśmy (należało pokazać na własnym rysunku)? 2) ile poziomów schodów było przy wychodzeniu na piętro, ile przy schodzeniu? 3) czy były na scho- dach poręcze i jakiego rodzaju (dawałem trzy schematyczne rysunki poręczy do wyboru)? 4) czy O. zauważył(a) po drodze (w obie strony) coś charakterystycznego? 5) który odcinek drogi pamięta najlepiej? Odpowiedzi na te pytania stanowiły podstawę ilościowej charakterystyki pamięciowego odbicia drogi.

Po jednorazowym przebyciu drogi w budynku (bez nastawienia na zapamiętanie) badani zapamiętywali przede wszystkim seps przestrzenny chodzenia w zamkniętym układzie przestrzennym, tzn. ogólny kierunek drogi. Wskazują na to mało zróżnicowane odtworzenia (zarówno rysunki, jak modele i opisy). Dla orientacji czytelnika przedstawiłem rysunki i zdjęcia modeli dwóch osób, zajmujących graniczne, ale bliskie sobie miejsca, oraz ich wypowiedzi słowne w czasie odtwarzania.

Znak zapytania na rysunku oznacza, że osoba badana nie miała pewności, jak w tym miejscu przebiegała droga. We wszystkich przypadkach został zapamiętany ogólny kierunek drogi, jej sens przestrzenny, który w uproszczeniu można tak przedstawić jak na ryc. 99.

Wydaje mi się, że można to traktować f jako odpowiednik zapamiętania ogólnego sensu przeczytanego tekstu: „Chodzi o to i o to”, „była mowa o tym i o tym”.

Charakterystyczne jest, że we wszystkich odtworzeniach, a wystąpiło to nawet Hyc- 99 w większości pierwszych odtworzeń przy nastawieniu osób na zapamiętywanie drogi, uproszczony został stósunek wyjścia do wejścia. Na ryc. 100 widać ich rzeczywiste wzajemne położenie (a) i uproszczony stosunek w odtworzeniu (b). Nikt z badanych nie zapamiętał tego, że droga powrotna przecina drogę wejścia i dochodzi do niej (wracając) z przeciwnej strony.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.