Szukasz kursu specjalistycznego z BHP, SEP lub kursu na wózki widłowe? Kurs edukacyjny!

Prawo Ebbinghausa

Osoby badane oglądały szereg 20 zdjęć lub słuchały szeregu 20 wyrazów-.będących nazwami tematów tych 20 zdjęć. W obu przypadkach kolejność była ta sama. Obie grupy badanych liczyły po 50 osób. Tablica XXVI przedstawia liczbowe wyniki eksperymentu. Dowodzą one jednocześnie, że o żadnej regularnej krzywej określonej prawem Ebbinghausa nie może być tutaj mowy. O przebiegu zapamiętywania nie decyduje w tym eksperymencie miejsce bodźców w szeregu.

Podobny wynik dał wariant D grupy eksperymentów GE-8, w którym badałem zapamiętywanie 20 zdań – podobnie jak w poprzednim przypadku, jednorazowo recypowanych – identycznych jak w GE-10 (Zapamiętywanie zbioru zdań – patrz s. 128). Na ryc. 81, która przedstawia w formie histogramu krzywą zapamiętywania tych 20 zdań, widać wyraźnie, że położenia maksimów i minimów są niemal odwrotne w stosunku do prawa

Ebbinghausa, okazują się więc niezależne od położenia bodźca w szeregu. W jednym z eksperymentów najlepiej (!) zostały zapamiętane te zdania, które w krzywej ebbinghausowskiej odpowiadają największej depresji. Wystarczy z kolei porównać krzywą z ryc. 81 i krzywą z ryc. 82 dla grupy innych 20 zdań tego samego typu i wielkości (liczby wyrazów), ażeby się przekonać o znacznych różnicach, chociaż i w tym przypadku raczej odwrotnych w stosunku do proporcji wyznaczonych przez prawo Ebbinghausa. Czynnikiem decydującym okazała się jakość bodźców, ich treść poznawcza.

Przedstawione dowody pozbawiają prawo Ebbinghausa ogólnej wartości. Powstało pytanie, czy obowiązuje ono w warunkach specjalnych, wyjątkowych?

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.